Taranaki falls and Tama Lakes

Wandeldag vandaag! Helaas is het bewolkt als we wakker worden. Maar gelukkig wel droog, dus we gaan wandelen!

We hebben gekozen voor wandeling nummer 16 uit de Rother Wanderfuhrer Neu Seeland. De wandeling begint zo ongeveer op de camping dus dat is makkelijk. 
Om kwart over negen lopen we de camping af. Met lange wandelbroek en trui want warm is het niet. 
Na een klein stukje door Whakapapa slaan we links af. Eerst lopen we op een soort heideveld wat al snel overgaat in een pad door het bos. We lopen langs de Wairerestream richting de Taranaki falls.

Na een klein uurtje klimmen we het bos uit en staan we voor de prachtige waterval van 20 meter hoog. Na het maken van veel foto’s gaan we verder.

Het wandelbordje geeft aan dat het 2 uur lopen is naar het laagste Tama lake. Het goed aangelegde pad is gelukkig iets minder lang maar gaat op en soms ook weer even af. Het landschap is prachtig en wordt in het wandelboekje vergeleken met een maanlandschap.

 Verdwalen kan je bijna niet. Er zijn weinig andere paden. Vlak voor het laagste meer is er wel een splitsing. Rechts gaat naar een hut als onderdeel van het northen circuit (een vierdaagse wandeling), wij gaan links naar de meren. Op dit punt staat overigens een toilet (dat doen ze hier echt heel netjes). 
Dan is het nog een kwartiertje naar het eerste kratermeer.

Mooi, waarschijnlijk in de zon nog mooier. Maar dat is niet anders. 
Dit meer is 1 van de zes kraters. Twee van de zes zijn dus in de vorm van een meer. 
We rusten even uit, eten wat en gaan dan voor het laatste stuk naar het hoogste meer. 
Dat is een pittig klimmetje maar natuurlijk komen we boven.

Boven is het mooi,  met natuurlijk uitzicht op het bovenste Tama Lake. Op mooie dagen heb je een geweldig uitzicht op Mount  Ngauruhoe en op Mount Ruapehu. We maken snel wat foto’s want even later wordt het meer onzichtbaar door een binnendrijvende wolk. 

We dalen weer af naar het onderste meer en uit de wind zoeken we een plekje om te lunchen. Heel even wordt het wat lichter en lijkt de wind wat minder te worden. Helaas van korte duur. Na de lunch wandelen we over hetzelfde pad weer terug naar de bovenkant van de waterval. Het pad daalt het meest van de tijd maar kent ook een aantal stukken omhoog. We beginnen de kilometers te voelen. Ook hier staat een toilet en speciaal voor Anita maken we daar een foto.

Het laatste stuk is een ander pad dan vanochtend. Ook hier staat de heide nog mooi in bloei.  

Niet moeilijk en vrijwel alleen dalend. Het weer wordt wel wat slechter en op de laatste kilometers moet zelfs de regenjas aan. We proberen nog een drankje te doen bij het enige hotel in het dorpje maar dat kan pas vanaf vier uur (en we zijn er om kwart over drie). Dus dan maar naar de camper om op te warmen. 
Het was een mooie, lange wandeling. Zal de langste zijn van onze trip. Jammer van de wolken vandaag.

In de camper zetten we lekker de kachel aan en inmiddels regent het behoorlijk. Goed dat we dat tijdens de wandeling niet hadden.

Goede wifi hier dus kijken we naar eerste grandprix van het seizoen in Australië. We koken en eten in de camper. Morgen weer verder. Het weer en de camping geven geen aanleiding om hier langer te blijven. De omgeving is zelfs bij dit weer erg mooi. Maar dit was de slechtste camping tot nu toe (de plek en de slechte douches)
 

🥾🥾 19,2 km  652 hoogtemeters

☁️🌧️ 13 graden